Piotr Romanowski
Pytanie o najtańsze OC brzmi niewinnie. Wpisujesz dane, klikasz „porównaj” i dostajesz tabelę z cenami. Problem w tym, że ta tabela to tylko finał znacznie bardziej skomplikowanego procesu.
Różnice między ofertami potrafią sięgać kilkudziesięciu procent, a lider rankingu zmienia się nawet co kwartał. Dla kierowcy wygląda to jak cenowa karuzela. Dla ubezpieczyciela to precyzyjna matematyka ryzyka i strategii sprzedażowej.
Każda składka zaczyna się od tzw. czystej składki technicznej. W uproszczeniu: ile statystycznie trzeba zebrać od jednego kierowcy, by pokryć przyszłe szkody. To iloczyn dwóch rzeczy – jak często dana grupa powoduje wypadki i ile średnio kosztuje jedna szkoda.
Jeśli w grupie 10% kierowców powoduje szkodę rocznie, a średnia wypłata wynosi 11 500 zł, to czysta składka wynosi 1 150 zł. Ale to dopiero początek. Do tego dochodzą koszty obsługi, prowizje dla pośredników, likwidacja szkód i marża bezpieczeństwa. W efekcie techniczna składka może wzrosnąć do około 1 600 zł.
I tu pojawia się kluczowa obserwacja: jeśli jedna firma oferuje 1 200 zł, a inna 1 650 zł, to nie znaczy, że pierwsza „nie umie liczyć”. Może mieć inny model ryzyka, inny apetyt na klienta albo po prostu walczyć o udział w rynku.
Weźmy 22-latka. Statystycznie powoduje więcej szkód niż doświadczony kierowca. Częstotliwość szkód może sięgać 14%, co automatycznie podnosi czystą składkę do poziomu, który przekłada się na ofertę w okolicach 2 300 zł. A mimo to w porównywarce zobaczymy oferty różniące się o 300–400 zł.
Dlaczego? Bo część firm stosuje tzw. acquisition pricing – przyciąga młodych niższą ceną, licząc, że w kolejnych latach klient stanie się bardziej rentowny. Dlatego w segmencie młodych kierowców ranking jest najbardziej „rozstrzelony” cenowo.
35-latek bez szkód to zupełnie inna historia. Częstotliwość szkód spada, ryzyko jest bardziej przewidywalne, a składka techniczna może wynosić poniżej 1 000 zł. W tym segmencie różnice między firmami zwykle mieszczą się w granicach 5–10%. Ranking nadal się zmienia, ale nie tak gwałtownie jak w grupie młodych.
Co ciekawe, po szkodzie sytuacja znowu się komplikuje. Jeśli 50-latek miał kolizję w poprzednim roku, ryzyko rośnie, a wraz z nim składka. I tu różnice między firmami często się zmniejszają, bo wszystkie korzystają z danych UFG i podobnie oceniają historię szkód.
To moment, w którym wielu kierowców czuje się zaskoczonych. W pierwszym roku płacisz 920 zł, a przy odnowieniu widzisz 1 050 zł. Tymczasem konkurencja oferuje 930 zł. To nie błąd systemu. To strategia.
Firmy często stosują niższą cenę dla nowych klientów, a przy odnowieniu testują lojalność. Część osób nie sprawdza konkurencji i akceptuje podwyżkę. W efekcie ranking dla „nowego klienta” i ranking dla „odnowienia” to dwie różne rzeczy.
Jeśli różnica wynosi 200–300 zł rocznie, w pięcioletnim horyzoncie może to oznaczać oszczędność rzędu kilkuset złotych. W analizie długoterminowej strategia regularnego porównywania ofert bywa tańsza niż lojalność wobec jednej firmy.
Z drugiej strony trzeba uwzględnić koszt czasu i ryzyko błędów – choćby jednodniowej przerwy w OC, która może skutkować wysoką karą. Dlatego rotacja ma sens wtedy, gdy różnice są wyraźne, a nie symboliczne.
W przypadku samego OC sprawa jest prostsza – zakres ochrony jest ustawowy, więc porównujemy głównie cenę. Ale gdy dołączamy AC, ranking przestaje być wyłącznie tabelą z kwotami.
Tańsze AC może oznaczać udział własny, amortyzację części, naprawę w warsztacie partnerskim zamiast ASO. Jedna szkoda może zniwelować oszczędności z kilku lat niższej składki. Dlatego przy pakiecie OC+AC analiza OWU jest równie ważna jak cena.
Ubezpieczyciele reagują na wyniki finansowe. Jeśli w danym segmencie rośnie liczba szkód, podnoszą ceny. Jeśli chcą zwiększyć udział w rynku, obniżają je. Ranking to wypadkowa rentowności portfela, apetytu na ryzyko i celów sprzedażowych.
Nie ma więc stałego „najtańszego towarzystwa”. Jest dynamiczny układ sił, który zmienia się wraz z sytuacją finansową firm i strukturą ich klientów.
Najtańsza polisa nie ma jednego adresu. Dla 22-latka może to być zupełnie inna firma niż dla 40-latka z bezszkodową historią. Dla klienta odnawiającego polisę ranking będzie wyglądał inaczej niż dla nowego.
Dlatego odpowiedź na pytanie „gdzie jest najtańsze OC?” brzmi: tam, gdzie twój profil pasuje do aktualnej strategii ubezpieczyciela. A to oznacza jedno – ranking warto analizować przez pryzmat własnych danych i w perspektywie kilku lat, a nie tylko jednej składki.
Bo w OC wojna cenowa nie toczy się o pojedynczą polisę. Toczy się o strukturę portfela i przyszłą rentowność. A kierowca, który to rozumie, może tę wiedzę wykorzystać na swoją korzyść.
Piotr Romanowski
Polisa na życie to doskonałe rozwiązanie zabezpieczające nas pod kątem różnych wydarzeń, ale... czy ma ograniczenie terytorialne? Oto odpowiedź na to, czy polisa ubezpieczeniowa na życie zadziała nie tylko w Polsce, ale i za granicą.
Piotr Romanowski
Ubezpieczenia na życie z opcją inwestycyjną łączą w sobie dwa elementy: ochronę życia lub zdrowia oraz możliwość pomnażania kapitału. Statystyki potwierdzają, że w ostatnich latach Polacy coraz chętniej sięgają po takie produkty. Jak działają?
Anna Untek
W świecie ubezpieczeń coraz częściej mówi się o niedoubezpieczeniu – zjawisku, które w praktyce dotyka tysięcy osób. Chodzi o sytuację, gdy suma ubezpieczenia, czyli kwota wpisana w polisie, jest niższa od straty.
Piotr Romanowski
Ubezpieczenia kojarzymy najczęściej z samochodem, mieszkaniem czy zdrowiem. Rzadko kiedy myślimy o tym, że konsekwencje finansowe mogą wynikać nie tylko z wypadków drogowych czy poważnych chorób, ale też z codziennych sytuacji.
